Zoeken

H2O Blogs

Schrijfsels, Denkeltjes, Zorgsels en Verbazeltjes

Koekeloeren

‘Getver. Wat ben jij nou aan het kijken?’
‘Moffel en Piertje. Dat zie je toch?’
‘Ja maar jeetje, pa. Dit is echt zó awkward. Waarom kijk je daar nou weer naar. Dat doe je me toch niet aan. F*cking Moffel de Mol.’
‘Weekwoordresearch, het woord is Moffel. Ik weet het. Het is heftig, maar het moet echt even gebeuren.’
‘Doe in ieder geval dan een koptelefoon op, pa. Dan hoef ik die zeikstemmen niet te horen. Echt, niet te harden die mollenstem.’
‘Ah, jochie toch. Vroeger vond je het zo leuk. Hier, luister. Dat fijne Flip de Beer-muziekje.’
‘Paaaahhh, stop it. Typ dat verhaal nou maar snel. Ik ga hier zo gamen met mijn vrienden. Skype staat toch nog aan?’

[ De research voor mijn inzending op 120w.nl voor weekthema Moffel leidde tot al leuke reacties ]

Advertenties

De Vliegende Flevolander

Het mistte in Almere Haven. De flat bij de havenmonding stak boven een eindeloze wattendeken uit. Code Wit. Autorijden of fietsen, het was onverantwoord met slechts enkele meters zicht. Thuisblijfweer, laat staan weer om met een boot het Gooimeer op te gaan.
De havenmeester deed net zijn ronde langs de kade toen hij de schelle bel hoorde. Een ouderwetse mistbel? Het geluid kwam van het water. Welke gek wilde nu de haven invaren?
De bel klonk snel luider. Daar! Een grote driemaster prikte door de mist. De gehavende zeilen nog niet gestreken. Die kapitein was gek. Zo crashte hij op de havenrand, kurkenzakken of niet.
‘Strijk je zeilen!’ gilde de havenmeester.
‘Wat is er, schat?’ vroeg zijn wakker geschrokken vrouw.

[ Mijn inzending op 120w.nl voor weekthema Kurk ]

La comtesse russe de Pamplemousse

Triolet

Het terras van het café was verlaten op een stokoude man en de ober na. Ze zaten te schaken. Het café stond naast de oude suikermolen met uitzicht op Solitude Lake.

‘Goedendag, welkom in Triolet. Russisch? Brits?’ vroeg de ober.
‘Nee, Belgen. We zijn op doorreis naar Port Louis en nogal dorstig. Twee bier alstublieft.’
We lieten de folder van de botanische tuinen zien. Daar kwamen we net vandaan. Vooral de vijver, vol gigantische waterlelies, beviel ons.
‘Belgen? Echt? Zeg maar niet tegen mijn opa.’ Hij knikte naar de oude man.
‘Hoezo?’
‘De beste politie-inspecteur van Mauritius. Slechts één onopgeloste moordzaak. Een Russische gravin, gevonden in die klotevijver. Ze was getrouwd met een Belgische inspecteur. Zuur als grapefruitsap die geschiedenis.’

[ Mijn inzending voor weekthema Triolet op 120w.nl ]
[ Inspiratie haalde ik uit ‘Mauritius Blues’ ]

Gefixt

Exchange-rates

‘Het was wel heel erg onrustig vanmorgen.’
‘Zoveel bewoog het toch niet? Nee knul, onrustig dat was het tijdens de Golfoorlog,’ antwoordde de oude rot. Hij trok aan zijn bretels.
Drukke week was het wel, afgetrapt met Merkels gefaalde formatie. Beige Book gisteravond, Draghi’s ECB-speech vanmiddag, de slechte ADP wierp haar schaduw naar voren op non-farmcijfers van morgen.
De junior-trader keek naar zijn valuta-schermen. De koersen knipperden inderdaad rustiger. Kabel, Dollar-Yen even uitgeraasd. Wachtend op Draghi.

‘Heb je de dagkoersen nu al ingevoerd?’
‘Uh, nee. Moet dat nog?’
‘Duh. Pak je nog wel even een paar pips extra voor ons.’
Junior keek verbaasd. Het riskalgoritme zou dat toch opmerken?
‘Wat kijk je nou. Niemand die het ziet knul. Zo gefixt.’

[ Mijn inzending op 120w.nl voor weekthema ‘dagkoers‘ ]

Crypto-vorkje 491,407

bitcoin-gold-logo

Plots was daar de volgende afslag in het bitcoin crypto-landschap. Vanaf bitcoin-block 491, 407 is er een ‘gouden’ afslag. Afgelopen zomer was er al Bitcoin Cash (BTC) en nu dus Bitcoin Gold (BTG). Eerder gebeurde het bij Ethereum. Het hoort bij Open Source-software – afsplitsingen van de originele code – in jargon ‘hard forks’. Vaak gebeurt dit wanneer men het fundamenteel oneens is met de richting van het project en het niet lukt om de huidige consensus te beïnvloeden. Een nare clash van ego’s geregeld als de voorbode.
Bij cryptomunten gebeurt dit nu regelmatig. De zorg bij bitcoin was eerder schaalbaarheid, nu de concentratie van de miners. Het decentrale karakter van miners in het bitcoin-landschap moest terug. Betwijfelbaar zo’n geluid van een mine-hardwareverkoper.

[ Mijn inzending op 120w.nl voor weekthema afslag ]

Indianenjaar

De zomer komt deze week op zijn einde. Althans, dat vinden meteorologen. Onverbiddelijk stelden zij één september als scheiding tussen zomer en de herfst. Persoonlijk plak ik er liever nog die eenentwintig dagen aan vast. Verliefd op het steeds zachtere licht in deze periode, hoop ik elk jaar weer op een mooie nazomer. Maar ondertussen weet ik dat het eigenlijk een voorherfst is. Het wordt immers steeds eerder donker en later licht. De wekker gaat inmiddels al weer af, als het buiten nog donker is. Dat is wel jammer. Maar die prachtige slierten nevel over sloten en velden in de vroege ochtend maken veel goed. Een jaar lang nazomerweer, dat zou een uitkomst zijn. Geen Indian Summer maar een Indianenjaar.

[ Mijn inzending voor weekthema ‘Uitkomst‘ op 120w.nl ]

De Patchmoord

‘Mevrouw Wolff, wij gaan u een aantal vragen stellen.’
‘Ik weet het commissaris.’
‘Brigadier, mevrouw. U weet dat we meerdere getuigen van uw daad hebben?’
‘Dat lijkt me evident. Alle leden van De Drielaagse Lappendeken waren vandaag aanwezig.’
‘We zijn vooral benieuwd waarom u mevrouw Deken heeft vermoord. Diverse getuigen, uh, leden zeiden dat u erbij schreeuwde dat ze moest stoppen met patchen. Bij elke steek in haar nek herhaalde u dat volgens hen. Stop met patchen.’
‘Zei ik dat? Ik kan het me niet herinneren.’
‘Echt niet? Weet u nog wel dat u haar met uw patchnaald in haar nek stak?’
‘Patchnaald? Mafkees! Quiltnaald! Ik patch niet, ik quilt. Wij quilten. Drie lagen, commissaris. Maar Deken patchte maar door ..’

[ Mijn inzending voor weekthema Quilt op 120w.nl – geef het er daar een hartje voor! ]

 

Hora Finita!

Cambridge_Bedells
Cambridge Bedells

De professoren, de promovenda, haar paranimfen liepen met deftige pas de promotiezaal binnen.
Iedereen in de zaal stond op en keek naar de groep, die door één persoon naar hun plaatsen werd begeleid.
‘Ze kijkt wel een beetje zenuwachtig.’
‘Ik zag het. Het is ook wel een beetje raar zo’n verkleedpartij. Helemaal niks voor haar.’
‘Misschien, toch vind ik het wel leuk. Dat die professoren allemaal met van die mantels lopen.’
‘Toga’s bedoel je.’
‘Ja, toga’s. Wie was dat eigenlijk, die daar vooraan liep?’
‘Dat is de pedel.’
‘Peddel?’
‘Nee, pe-dèl.’
‘Geeft hij de maat aan met die peddel?’
‘Geen idee. Maar nu moeten we stil zijn. Het gaat volgens mij zo beginnen. Nog even, dan is je zus doctor.’

[ Mijn inzending voor weekthema Peddel op 120w.nl – geef het er daar een hartje voor! ]

Oostvaardersplassenoverloop

De wijk draait zich nog een keer om. Snooze-knoppen vertrekken van de pijn na weer een ferme tik. Met gehaaste tred ben ik op weg richting park, blauwe vuilnisbakken omzeilend. Het is immers ‘plastic’-week.
Daar aan de slootrand staan ze. Gebroederlijk? Gezusterlijk? Gefamilielijk? Blauwe reigers en zilverreigers wachtend op voorbijzwemmend ontbijt. Ik hoor de nieuwe Spinvis in mijn oor, zij vissen langs de voor.
Mijn komst schrikt ze op. Ooievaarswit en blauwgrijs scheert gracieus over het water en landt een stukje verder, nabij de rietrand. Waarom ze zilverreigers heten is me niet duidelijk. Witte reigers zijn het toch?
Snel weer verder. De intercity wacht niet, de vertraagde voorganger ten spijt. Misschien was die stiekem even gestopt bij de echte Oostvaardersplassen.

[ Mijn inzending op 120w.nl voor weekthema Ooievaar ]

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑